Een jaar of 12 geleden paste ik regelmatig op de kids van vrienden omdat hun ouders een horecazaak hadden. In die periode in mijn leven was ik nog bezig met een joekel van een Bucketlist. Je weet wel. Vol met grote dingen erop. Zoals tango dansen in Argentinië, etc. Parachute springen. Want dat was een soort hype. Dus ik dacht dat als ik daar niet in mee ging, ik geen ‘succesmindset’ had.

Ik had net Ben en Lisanne in bad gedaan. Lisanne hadden we al op bed gelegd. Mijn kleine grote Zwitsalvriend zat in zijn pyjama nog even tv te kijken, terwijl ik de keuken aan het opruimen was. Ineens riep mijn hartendief uit het niets: “Mies, dit was de leukste dag ooit en jij bent mijn allerliefste oppas”. Ik smolt natuurlijk als een ijsje op een hete zomerdag en die kleine man knuffelde ik natuurlijk suf. Maar hij gaf me in een nanoseconde een hele wijze levensles. Ik legde hem in zijn bedje en zei dat hij mooie dromen moest dromen die nacht.

#mijndroomleven

Vervolgens liep ik naar beneden en pakte een wit A4-tje en een paar stiften van die kids. Wat ik me realiseerde was hoe reteveel stress ik kreeg van mijn bucketlist. Want ik had geen idee hoe ik in korte tijd mijn droomkerel kon vinden. Een paar kids de wereld op kon slingeren. Terwijl ik ergens aan een paar touwtjes uit een vliegtuig sprong en aan de andere kant van de wereld ook nog de vrouwelijke versie van Crocodile Dundee aan het uithangen was. #mijndroomleven. Not. De opmerking van dat kleine frisgewassen hompie liefde in pyjama opende mijn ogen. Met een dampende kop thee zat ik aan de keukentafel besloot ik een ‘allemaal al gelukt’-lijstje te maken. Ik schreef ik alles op wat ik in de afgelopen jaren al beleefd had en wat mij allemaal al gelukt was. Sommige kleine dingetjes. Maar ook grootse dingen. Dingen die ik al gezien had.

Been there. Done it. Got the T-shirt.

We zijn zo bezig met ‘wat er allemaal nog moet gebeuren’ of ‘wensen dat dingen anders waren gelopen’. Of we denken dat iets niet belangrijk is. Wuiven we het weg, omdat het maar iets kleins is. Hoe bijzonder is het nou eigenlijk. Maar dat maakt dat we ook vergeten hoe ver we al zijn gekomen. Dit kan van alles zijn. Van jezelf opnieuw ontdekken na een tegenslag, tot kleine momentjes. Mooie belevenissen. Dit lijstje is soms al een diesel. Het komt langzaam op gang, maar als je het de tijd geeft dan komen er steeds meer dingen op. Ervaringen en mooie kleine momenten met je dierbaren bijvoorbeeld. Momenten die jezelf misschien niet belangrijk acht. Maar wanneer een vriend of vriendin het met je deelt, je zou zeggen: tof! Well done. 🙂 Kijk met die ogen van je maat of je vriendin eens naar jezelf en je leven. Wat is er allemaal goed gegaan en gelukt.

Bucketlist update

Het was dus eigenlijk kleine grappige stoere lieve zwitsalpoepie Ben met zijn duimpje in zijn mond , die mij in een klap de waarde van mezelf en mijn leven liet zien. Ik gooide met liefde mijn ‘grote’ Bucketlist overboord. En bam….ineens kwam er een soort rust over me heen. Het voelde als een soort ‘thuiskomen’. Met mijn nieuwe lijstje in de hand, wist ik waar ik mijn verdere leven op kon bouwen. Niet perfect. Maar wel mooi. 🙂