Siri. Je weet wel, dat ding op je iPhone die heel handig zou moeten zijn. “Siri, zoek een Indiaas restaurant in Rotterdam Centrum”. Siri,
Bij heel veel mensen werkt het waarschijnlijk best goed. Maar Siri en ik….ik weet het niet….onze communicatie is chronisch als tussen Mars en Venus. Een absolute aanrader voor entertainment is Siri vragen iemand voor je te bellen en dan in een deuk liggen hoe diegene zijn naam wordt uitgesproken. Hulde voor creatieve invulling Siri.

Siri en zijn lolbroek

Over dat laatste gesproken. Ik denk dat Siri er een sport van maakt om mij in hachelijke situaties te doen belanden. Keer op keer kan ik net voorkomen, dat ik in de problemen raak of er ontwaart zich een hilarisch tafereel. Laatst vroeg ik al rijdend in mijn auto aan Siri om MAMA te bellen. Waarop Siri doodleuk zijn lolbroek aantrekt en eruit werpt: Oke ik bel PAPA. Niet…hier zijn de gegevens. Nee, ook gelijk begint te bellen!!! Nu moet je weten dat de relatie met mijn vader NON-existing is. Die man is echt de allerlaatste die ik wil spreken omdat hij samen met ‘the wicked stepmom from hell’ serieus Olympisch Goud heeft op het onderdeel Synchroon Droefsnoet uithangen. Mijn bloed begint spontaan te koken. Blinde paniek. Mijn hartslag racet met de snelheid van de bolide van Max Verstappen naar ongekende hoogte. Naar adem happend druk ik als een malle op allerlei knopjes en ik gooi nog net niet mijn telefoon uit het raam terwijl ik mijn ogen op de weg probeer te houden! Pfew…close call. Wat een joker die Siri! Die ligt zich te bescheuren om mijn reactie. Oke….ik besluit één ding….in de auto gaan we Siri niet meer vragen om MAMA te bellen. 

Zo onthoud je het ook 

Afgelopen week reed ik terug uit Zeeland. Onderweg luister ik graag dan een podcast. Mijn favoriet op dit moment is het gesprek tussen Tony Robbins en Sara Blakely, oprichter van Spanx. Een werkelijk wereldwijf. En superherkenbaar hoe ik eigenlijk vanaf het begin ook al in mijn ondernemerschap sta. Er was iets wat ik wilde onthouden, maar typen was geen optie en ik heb het geheugen van een goudvis. Dus het AHA moment onthouden tot Rotterdam was een mission impossible. Dus besloot ik de hulp van Siri in te roepen om een ‘notitie’ te maken. De hele zin in het Engels lukte niet. Schijnbaar was het weekend al vroeg begonnen voor Siri en had hij al een enthousiaste DoMiBo  achter de rug. De zin: “Make It. Sell it. Build Awareneness” vertaalde zich in mijn notities letterlijk als: “Make het salet Beeldens”. Geen kaas van te maken natuurlijk. Maar de klapper kwam toen ik vroeg of hij tenminste een notitie kon maken van de twee woorden Build Awareness. Met een gladgestreken stem verkondigde Siri: Oke ik heb een notitie aangemaakt met ” Oh Anus”…….
Siri ik geef het op! Your killing me! Tranen met tuiten lachend heb ik de hele N59 over in ieder geval de grootste lol gehad. Met als bijkomend voordeel, dat ik ‘Build Awareness” gewoon onthouden heb. Siri: jouw creatieve invulling is zo gek nog niet.