Wie het kleine niet eert!

Al jaren ben ik bezig met ontspullen en minimaliseren. Paperless en ook slimmer werken. Ik heb niet veel spullen. En dat voelt zo ongelooflijk vrij. Maar de spullen die ik heb, die zijn me echt zo dierbaar. Daar ben ik ook echt heel blij mee. Ik heb niet veel kleding, schoenen, sieraden, prul of andere spullen. Mijn hele winter en zomergarderobe incl. alle schoenen, jassen én beddengoed passen overzichtelijk in één kast. Daarnaast zijn er ook items bij van mensen die hun spullen niet meer droegen, maar nog wel mooi waren. Mijn ketting en ring waren van mijn ene oma. Mijn andere twee ringetjes van mijn andere oma. Ik heb twee paar oorbelletjes, waarvan één paar die ik van mijn moeder voor mijn 45e verjaardag heb gekregen. Mijn make-up zit in een klein tasje. Sommige van mijn schoenen en kleding komen van vriendinnen die ze niet langer pasten en/of droegen. En ik heb mijn kleding ook weer doorgegeven.

Twee redenen achter mijn ontspul-hobby.

1: ik hou mijn omgeving graag zo overzichtelijk mogelijk. Niet alleen is het heel eenvoudig. Het levert me ook heel tijd- en ruimte winst en vrijheid op. Ik hoef namelijk niet veel schoon te maken en ik heb niet veel ruimte nodig om al mijn spullen te bewaren. Het houdt mijn hoofd en leven heel overzichtelijk.
2. Het is duurzamer. Al die spullen moeten gemaakt worden en belasten de planeet. Het is mijn kleine bijdrage om de wereld een beetje beter achter te laten voor onze kinderen en kleinkinderen.

Maar dan kado’s.

Ik merk dat mensen vaak graag ‘iets leuks’ willen geven. Dingen. Spullen. Maar als je niet heel zeker weet, dat het ook ECHT iets is wat ik wil, dan alsjeblieft niet. “Ja maar het is maar iets heel kleins. Het is toch schattig of leuk.” hoor ik vaak. En mijn maag krimpt al in één. Het laatste wat ik wil is jou een rotgevoel geven, want ik weet dat het zo ontzettend goed en lief bedoeld is. Maar ik vind het oprecht niet fijn om te krijgen, omdat het tegen mijn waardes in gaat (zie punt 1 en 2). Eerlijk gezegd belast je me er dus onbedoeld mee. Ik moet er namelijk vervolgens weer over nadenken aan wie ik het weggeef. Want ik geef het sowieso aan je terug of ik geef het weg. Houden doe ik het zeker niet. Weet je nog…ontspullen en minimaliseren. 😜 Je hoeft het echt niet te begrijpen, maar wel te accepteren. 🙂

Doe lekker jezelf kado

Mijn familie en vrienden weten dit, maar vinden het ook nog steeds uitdagend soms. Ik snap het ook wel. We zijn zo gewend aan spullen en meer hebben in de consumptiemaatschappij. Ik ben niet tegen consumeren, maar ik doe mijn best om een bewuste consument te zijn. En we beseffen niet wat ons allergrootste kado is. Liefde, vriendschap, tijd, aandacht. Ze willen iets geven. Maar beseffen de waarde van henzelf als kado niet. Een belletje. Een onverwacht berichtje met lieve woorden. Mijn kiddo die ineens onverwachts een berichtje stuurt met: Miessie, ik hou van jou ❤️❤️❤️. Of mijn ander meis die een berichtje stuurt: Fijne Moederdag. 🥰🥰🥰. Of een vriendin die een vrolijke foto stuurt van ons vroeger of weer een andere van wiens dochter ik haar prachtige zelfgemaakte tekening krijgt. Goud waard toch! Dan maken mijn hart en ziel dus echt een sprongetje. Dat iemand tijd maakt om aan mij te denken en iets van zijn/haar tijd met mij deelt. Ik probeer zelf ook mensen op die manier mijn liefde en waardering te geven. Het is mijn kostbaarste bezit. Mijn tijd.

Geen spullen, maar herinneringen

Ik vraag voor mijn verjaardag nooit spullen kado, ik ga voor belevenissen en samen herinneringen maken. Bv. stuur me een handgeschreven kaartje, kook een keertje voor me, neem me mee uit lunchen of laten we iets leuks gaan doen samen. Bv. met de trein naar een leuke stad om daar koffie te gaan drinken, naar een klein theatertje bezoeken, picknicken, of een museum of samen een leuke workshop volgen. Dan maak je me tot in mijn ziel oprecht gelukkig. Dan hebben we mooie gesprekken en lachen we. Dat zijn herinneringen die goud waard zijn. Of geef me iets wat ik op kan maken. Liefst samen met jou. Bv. een fles mooie fles Merlot of tulpen in alle kleuren van de regenboog. 🙂

Gekidnapt door prul, poetsen en overjarige producten

Maar je moet me ook niet zo maar bodylotion, douchegels al dat soort spullen geven. Tenzij je zeker weet dat het mijn merk is. Je kent ze wel. Van die badkamers waar jaren al die kado’s en gekregen monstertjes van producten staan te verstoffen, totdat je het toch weer weggooit. Ik gebruik zoveel mogelijk een stuk zeep en een shampoobar. En het zijn maar twee items In mijn badkamer. Makkelijk schoonmaken joh. Heerlijk! Haha. En ook nog eens lief voor Moeder Natuur. Ik wil gewoon graag alleen de spullen die ik ECHT gebruik.

Buffet van overvloed

Mijn 40e verjaardag heb ik destijds gevraagd of mensen als kado een klein beetje van hun lekkerste feesthapjes uit jouw familie wilde meenemen om te delen met anderen. Gekocht of zelfgemaakt. Geen andere kado’s. Dat maakte dat ik 1. geen boodschappen hoefde te doen dus ik kon heerlijk relaxen. 2. het scheelde een heleboel tijd, stress en geld 3. we hadden een goddelijk buffet aan verrassingen en diverse smaken. Hartig en zoet! Gemaakt met liefde en aandacht door en voor alle mensen die me dierbaar zijn en waarmee iedereen gevoed werd met elkaars liefde, creativiteit en inspiratie. Het was geweldig hoe iedereen zijn best had gedaan!!! Het omtroerde me. Iedereen genoot en het nodige ook gelijk uit tot hele leuke gesprekken en complimentjes.. En nu bijna 6 jaar later tovert het nog steeds een grijns op mijn gezicht. Dan maak je me dus echt puur gelukkig.

20+ tips om kado te geven aan een minimalist

Ik snap dat het uitdagend kan zijn als je zelf iemand bent die graag spullen en kadootjes geef. Ik kwam deze blog van The Green Guide tegen en daarin staan 20 hele leuke cadeautips voor een minimalist. Laat je inspireren door alternatieve kado’s. Staan echt waanzinnig leuke ideeën tussen.

Nieuwe tradities maken

Haar laatste paragraaf is een mooie overdenker:
“Als aller laatste wil ik nog één balletje opgooien. Het is normaal geworden om een cadeau te geven, maar betekent ‘normaal’ ook dat we dat voort moeten zetten? Ik geef toe: op mijn verjaardag vind ik het super leuk om een cadeau te krijgen, maar alleen als ik er wat aan heb. Mijn vriendinnen en familieleden kennen mij inmiddels en geven mij bijvoorbeeld een lunch cadeau, daar word ik altijd blij van. Ik ga standaard voor de herinneringen in plaats van voor de spullen. Maar we blijven natuurlijk altijd ‘cadeaus’ over en weer geven. Je zou ook gewoon met de mensen om je heen kunnen besluiten om elkaar geen cadeaus meer te geven.”
Daar sluit ik me helemaal bij aan:
Zullen we elkaar in plaats van spullen veel mooie herinneringen kado gaan geven. Want tijd en aandacht is goud waard en herinneringen gaan een levenlang mee. Dat is pas duurzaam op alle vlakken. Goed voor ons en voor de wereld.
Liefs Michèle