Start Fresh. Die twee kleine woordjes verschijnen de laatste dagen als een pop-up scherm in mijn hoofd. Alsof iets of iemand mij probeert aan te moedigen. Ik moet je eerlijk bekennen: na alle veranderingen en impact van de hele coronatijd, voel ik me na maanden dapper aanpassen, de laatste weken gewoon eerder een beetje verward, overprikkeld en richtingloos. De wereld lijkt 180 graden om te gaan en alles lijkt in brand te staan. Na maanden heel dapper doorzetten, merk ik dat het me de laatste paar weken onrustig maakt en dat het me niet in de koude kleren zitten. Ik probeer hoop te houden, maar ik word er wel flink in uitgedaagd.

En juist op het moment dat je denkt: NEEEEE. Komt die gast Murphy dan ook nog met z’n hele familie op bezoek om mij hem zijn ‘wet’ uit te leggen. Gast! Mijn laptop crashte afgelopen maandag. Oké ik heb die MacBook Air al 8 jaar. Maar toch. Mijn hele business zit in dat ding. Ik werk paperless en remote. Dat ding is mijn leven. Had die knakker Murphy niet een half jaar later kunnen komen. Nee nu. Waar ik vorig jaar nog een topjaar draaide. Dit jaar dat ook weer leek te gebeuren, is de wereld 180 graden omgegaan. En de afgelopen 6 maanden is alles waar ik voor gewerkt hebt de laatste 8 jaar ineens weer weggevallen. En ik moest echt even op zoek naar de kracht om ‘weer’ opnieuw te beginnen.

Schaamte en schuld: geen handige harry’s

Maar de laatste 6 maanden van stilte en rust, leerden me ook waar ik echt van ‘aan’ ga. Ik hoeft niet helemaal opnieuw te beginnen. Ik moet gewoon weer beginnen bij het begin. Waar ik nu sta. En dan iedere dag een klein stapje vooruit. Dat trucje ken ik! Net als 8 jaar geleden. Het was nog 30 dagen tot mijn WW-uitkering (in was ontslagen in de crisistijd) zou overgaan in een sociale dienst uitkering. Ik besloot om in 30 dagen mijn eigen baan te gaan creëren, zonder geld, kennis of de benodige ervaring. Ik schaamde me diep. Schaamte en schuld. Tja. Geen handige Harry’s om naast je te hebben staan als cheerleader. Die lullen namelijk uit hun nek. Ik was 37 en ik had niet gestudeerd, ik had geen geld, geen relatie, een onvervulde kinderwens. Ik was mentaal en fysiek uitgeput van vele jaren mantelzorgen en crisissen overwinnen. Ik had een gebroken hart in duizenden stukjes, die nog lang niet geheeld was van alles wat ik was verloren in al die jaren. Mijn zus was dood en ik had geen idee wie ik was zonder een leven met Cystic Fibrosis. Want sinds mijn 2e levensjaar, was dat het geval in ons gezin. Ik moest mezelf vanaf punt 0 weer herontdekken en stiekem ben ik nog steeds op dat avontuur. Maar ik kom zeker heel dicht in de buurt.

Ik. Een lapjeskat. Creatief in de haast aan elkaar genaaide lappen.

Toen overleed 9 maanden later mijn beste vriendin en was ik compleet verloren. Daarna kreeg mijn moeder kreeg schildklierkanker en brak haar rug. Ik was voor het overlijden van mijn zus, al een deel van mijn gezondheid al verloren door een auto-ongeluk en als gevolg daarvan afgekeurd worden voor mijn werk als KLM-stewardess. Mijn vent was er vandoor gegaan met een ander.Want tja ik begreep ook wel dat ik niet het leukste exemplaar was met mijn ‘joekel van een rugzak’ en een 8 jaar jonger exemplaar is dan natuurlijk wel een hele frisse opluchting. En dat was pas het begin. Ik had geen baan. Ik voelde me eigenlijk gewoon zwaar mislukt volgens de normen van de maatschappij, eenzaam tot op het bot en ik schaamde me kapot over mijn eigen onvermogen om mijn leven op de rit te krijgen. Alsof ik de enige was die het memo niet had gekregen hoe je een #happylife met huisje, boompje, 2.4 koter en kwijlende labrador moest opbouwen. Iedere verjaardag van familie en vrienden werd ik weer met mijn eigen onvermogen geconfronteerd. Soms keihard omdat mensen je graag met de neus op de feiten drukken” hoe het zit in de liefde en of je een moeder wilt worden”. Ik was aan het overleven. Gewoon een lapjeskat. Creatief in de haast aan elkaar genaaide lappen. Wel schattig, maar anders.

Tikkie jij bent ‘m

Terwijl ik ook echt wel wist dat het niet zo was. Want het leven had mij nu eenmaal gewoon een paar heftige tikken uitgedeeld en ik had al mijn veerkracht, wilskracht en daadkracht ingezet om daar weer keer op keer bovenop te komen. En ik was altijd trouw en loyaal gebleven aan mezelf. En ik volgde mijn hart. Als het niet goed voelde, dan deed ik het niet. Ook al had ik nog geen idee waarom of betekende dat, dat ik mensen zou verliezen die niet goed voor mij waren. Als het wel goed voelde, deed ik het ook gewoon. Niet bang om op mijn bek te gaan. Liever zeggen dat ik het geprobeerd heb, dan ‘had ik maar’. Ik vertrouwde en volgde 9 van de 10 keer mijn intuïtie. Het had me ook de mooiste ervaringen, briljant leuke belevenissen en indrukwekkende liefdevolle ontmoetingen met mooie mensen opgeleverd. Dus rationeel vond ik mezelf ook wel een supertof, leuk en dapper wijf. Dat zou ik in ieder geval tegen iedere vriend of vriendin in mijn situatie gezegd hebben. Ik zou werkelijk de loftrom hebben gespeeld voor die ander. Maar voor jezelf ben je dan toch altijd weer harder, minder tolerant en zo geen compassievolle aardbei.

Calimero meets Speakers Academy

Ik weet nog dat ik daar eind mei 2012 met enthousiasmeur Marcel Jongmans op een terras tegenover het gerenommeerde Speakers Acamey een kop koffie zat te drinken. Hij wees naar de overkant en sprak de legendarische woorden: “Jij moet daar gaan staan”. Ik dacht dat hij niet goed bij zijn hoofd was. Dat zijn allemaal succesvolle mensen in de politiek, showbusiness of uit het zakenleven. Daarnaast zijn het ook voornamelijk nog eens allemaal mannen. En dan kom ik als Toos Kansloos met mijn verhaal???? Ik heb zelfs nog nooit mijn verhaal op een podium vertelt. Ik zou niet weten waar ik moet beginnen. Enthousiasmerend zei hij droog: “Luister. Jouw verhaal is geen theorie of studie. Jij weet uit de praktijk als geen ander hoe je uit een heftige crisis nog iets beters weet te maken voor jezelf. Mensen hebben ‘echte’ verhalen van echte mensen hoe je dat doet.”

Lef-spieren trainen

Een mooi compliment. En mijn ‘redenerende ik’ wist dat ook wel. Waarom in godsnaam zou ik op een podium gaan staan om mijn verhaal te delen. Want mijn leven was ver van perfect. Alsof ik het allemaal voor elkaar had. Maar goed. Ik had geen keus. Met je rug tegen de muur word je heel creatief, roep ik altijd. Ik had niets te verliezen en alles te winnen. Dus raapte ik al mijn moed bij elkaar. Adopteerde de ‘ach fuck-it-factor’, gooide mijn schaamte overboord. En ik begon gewoon. Die dag. Op 1 juni 2012. Right there In ‘the messy middle’. En ik deelde mijn ‘avontuur’ (dat klinkt namelijk veel sexyer) met mijn achterban op Facebook. En wat bleek….ik kreeg een bak aan meedenkkracht, liefde, support en enthousiasme. Maar ook inspiratie en een ongelooflijke bak energie. Ik bleek helemaal niet de enige te zijn. Heel veel mensen herkenden zich op de een of andere manier in mijn verhaal. En dachten ook dat ze daarin alleen stonden. Marcel had gelijk. Het was als een soort deze vuist op deze vuist van Ome Willem. “En zo klimmen we naar boven”. Ik kreeg met iedere dag meer vertrouwen, meer hoop, meer moed. Het was niet iedere dag halleluja gloria. Soms zat ik er gewoon even volledig doorheen omdat ik mijn lef-spieren chronisch aan het trainen was, en ik gewoon lef-spierpijn had. Ik was soms ook even overweldig doordat ik mijn grenzen iedere dag een beetje meer aan het verleggen. Maar juist door me aan die 30 dagen vast te houden, kwam ik iedere dag een stapje verder met waar ik wel wilde zijn. En 30 dagen een klein stapje is in een maand tijd een hele grote stap.

Start fresh: in de ‘messy middle”

Maar nu 8 jaar later kijk ik terug naar die tijd. Beginnen in “De messy middle” zoals Jenna Kutcher dat noemt. En waar die eerste stap mij allemaal heeft gebracht. Calimero is niet meer! Van spreken op allerlei podia in binnen-en buitenland inclusief TEDxRotterdam. De mooiste events presenteren. Ik creëerde een inspirerende talkshow met de verschilmakers van Rotterdam. Meegewerkt aan 3 boeken. Ik werd genomineerd tot ‘Inspirator 2013’ door het blad Vrouw& Passie en tot Rotterdamse Zakenvrouw 2018. In allerlei media, tijdschriften en tv geïnterviewd. Heleboel mensen helpen met hun dromen en ideeën voor hun leven waarmaken door ook 30-dagen met hen te doen. Samen met toffe ondernemers ruim €500.000 ophalen voor goede doelen. Werken voor de stichting van iemand van het koninklijk huis en met elkaar, een team van onderzoekers, gamedesigners, bedrijven en wij de eerste game ter wereld tegen lymfklierkanker ontwikkelen. Een superhelden-samenwerking. Waar bijna een miljoen kijkers naar keken toen we begin dit jaar bij OP1 aan tafel schoven. Ik zette drie jaar voordat corona uitbrak en zichtbaar werd wie de echte lokale helden van de maatschappij zijn, als een platform op Hart In De Fik met daarop de frisdenkdende en andersdoeners verhalen en mensen van onze maatschappij. Ik heb jongeren uit de achterstandswijken gecoacht. Mensen in de bijstand geholpen. Allemaal om hun dromen waar te maken. Ik heb een prachtige dierbaar en waardevol netwerk op weten te bouwen en vele mensen met elkaar verbonden en mezelf keer op keer verwonderd over wat er allemaal mogelijk is.

Mijn grootste succes: van waarde zijn

Dat zijn allemaal ‘toffe zakelijke successen’ waar ik mee kan pronken en die me in de traditionele wereld waarschijnlijk ‘credibility’ geeft. Maar wat mijn grootste succes, van die ene stap, 8 jaar geleden, is de ongelooflijke lessen die ik heb geleerd over ‘van waarde zijn’. Uit de vele ontmoetingen en alles wat ik leerde over de geweldige mensen, de onbekende lokale helden, en onze wereld. De systeemveranderaars, de frisdenkers en anders doeners. De verschilmakers. De verhalen die we niet of veel te weinig op tv zien. Maar die mij tot op het bot hebben verrijkt en mij moed en vooral hoop en inspiratie geven:

  • Sociaal makelaar Rodney van den Hengel en agent Marco den Dunnen leerden me over kansrijke jongeren ‘met een krasje’. Ze begonnen een koffiebar, Heilige Boontjes, omdat het systeem in hun ogen niet werkt voor deze jongeren. Inmiddels zijn vele van deze jongeren uitgegroeid tot een waardevol onderdeel van de maatschappij
  • Amina el Amani, een moeder van 8 kinderen, die zich inzet voor Krachtvrouwen Oude Westen
  • Joel Junior, die rijk opgroeide in Angola. Maar doordat zijn vader werd vermoord, hij moest vluchten naar Nederland en hier in een AZC terecht kwam waar hij jarenlang doorbracht. Inmiddels coacht hij jongeren naar een opleiding en baan via de Buzinezzclub
  • Toffe docenten die kijken naar talent zoals Ismaïl Aghzanay, Meester Yasin, Meester Bart, Neomi Lotte die werelden met elkaar verbinden en de wereld van het onderwijs willen veranderen.
  • Sociaal ondernemers zoals Laamiya Elianoussi van De Schone Zaak
  • Esther Wienese die het tot haar missie heeft gemaakt om alle platte daken van Nederland om te toveren tot groene daken, wateropvang, energie-opwekkers, of recreatie.
  • Raymond Landegent, die 1000 geveltuinen aanlegt in Rotterdam
  • Stadsimker Abderrahim Bouna die overal bijenkasten heeft staan en zich inzet om lokaal te verbouwen en meer echt te eten.
  • Marijke Lammers, die 25 boekenhuizen in een Rotterdamse wijk neerzette
  • Huib Lloyd, die Stichting Jarige Job opzette en zo ervoor zorgt dat alle kinderen een verjaardag kunnen vieren. Want kinderen die opgroeien in armoede melden zich vaak ziek als ze jarig zijn. Want er is geen geld voor traktatie.
  • Willem Philipsen die muzikant was voor Anouk, Postmen en Soulvation. Een zwaar herseninfarct kreeg en linkszijdig verlamd raakte. De eerste keer bij mij kwam en in zijn broek scheet om zijn verhaal aan een groepje tienermoeders te vertellen. Maar inmiddels op het podium staat met Erik Scherder, Ard Schenk en Dick Swaab en ambassadeur is voor de Hersenstichting en de Van Der Sar Foundation. En zich inzet om zwembaden in Nederland toegankelijk te maken voor mensen met een Niet Aangeboren Hersenaandoening.
  • Mensen met een ‘beperking’ die minder beperkt dan ik blijken te zijn zoals Mike Lingen, een topsporter wiens been eraf werd gereden door de trein. Annemarie Nodelijk. Een mode-ontwerpster die door een hersentumor het grootste gedeelte van haar zicht verloor, maar nooit haar visie. En inmiddels een succesvolle tassenlijn heeft en ‘Blinde Liefde voor Salsa’ heeft opgezet.
  • Saskia Warnaar die op haar 26e een eigen zorginstelling heeft en drie horeca locaties met mensen met een verstandelijke beperking.
  • Wilco Berenschot, die als wijk-agent hilarische alternatieven bedacht zoals het Pop-Up politiebureau, Agent Bijt Hond en de Wijktafel om meer contact met zijn wijkbewoners te krijgen
  • Maarten Hunink, die Not A Factory heeft opgezet om vluchtelingen in Griekenland een nieuw bestaan te helpen maken en de Griekse economie te stimuleren.
  • De Boterham-man die iedere dag 60 boterhammen smeert omdat hij erachter kwam dat sommige kinderen in de klas van zijn zoontje zonder eten naar school komen, omdat er thuis geen geld is om te eten
  • Peter van der Linde, een ondernemer die een lintje verdient voor alles wat hij voor minderbedeelden van onze samenleving doet. Van geld inzamelen voor lymfklierkanker, jaarlijkse BBQ voor de verzorgingshuizen van Aafje, zich inzetten voor mensen met PTSS, noem maar op.
  • Darine El Houfi die zich inzet om jongeren wiens ouders geen bijles kunnen betalen, bij te scholen.
  • De wijkvaders in oude westen
  •  ‘sTeun&Toeverlaat, een jongen van 20 die demente mensen de dag van hun leven bezorgd.
  • YMP van Productiehuis Flow
  • Gina Heerenveen van Global Hats
  • Ingenieur Stijn van Leeuwen van Ondernemershuis op Zuid die bedacht dat er heel veel potentieel onbenut ligt te zijn op Rotterdam Zuid alleen omdat mensen een ‘verkeerde’ achternaam zouden hebben.
  • Al mijn mensen van Hart In De Fik
  • De mensen van Durftevragen, zoals Juul Martin, Fanny Koerts, Nils Roemen, Linda Commandeur, Jan-Peter Bogers
  • En dit is nog maar zo’n klein aantal……er is nog zoveel meer. Het is overal om ons heen.

 

Al deze verhalen bieden mij mensen die niet kijken naar verschillen, maar naar het verschil wat we zelf en samen kunnen maken. De wereld zit wel vol mooie mensen, die mij zoveel leren over wat er goed gaat in de wereld. We hoeven niet groter, groter, meer, meer, duurder, duurder, sneller, sneller. Gelukkig zette het hele corona-verhaal ineens een spotlight op de mensen en hun creativiteit en daadkracht. Ineens zagen we hoeveel we simpel we met z’n allen van alles kunnen bereiken. Niet door de hele wereld te veranderen. Maar door een wereld van verschil te maken op je eigen m2. Mijn allerallergrootste goed én succes vind ik dat ik het verhaal van deze helden een podium kan en mag geven. Om daarmee mensen aan te moedigen wat we allemaal kunnen met elkaar.

Een klein stapje vandaag: ode aan jou, de wereld en veranderkracht

Niets was de afgelopen jaren perfect of misschien zelfs volgens het boekje. Maar waar ik 8 jaar geleden begon als een gebroken Calimero, brak ik uit mijn ei, spreidde mijn vleugels en vloog. Verder dan in ooit had gedacht of verwacht. Zelfs of misschien juist wel, doordat wanneer je fris start “In The Messy Middle” en gewoon maar iedere dag een heel klein stapje in de richting van je hopen, wensen, dromen en ideeën zet. Je werkelijk een steen kunt verleggen. In je eigen leven en op aarde. En vandaag denk ik terug. Aan beginnen. Dat je niet je hele leven hoeft om te gooien om een frisse start te maken. Je begint gewoon vandaag. Als ik vantevoren had geweten wat er allemaal zou gebeuren na 1 stap, was ik waarschijnlijk niet eens begonnen. Hahaha. Zoveel moois. En ook al voelde ik me de afgelopen weken weer een beetje wiebelig, richtingloos en zelfs een beetje moedeloos. Vandaag besluit ik weer fris te starten. In The Messy Middle. Met het schrijven van deze blog. En gewoon de volgende 30 dagen een klein stapje doen in de richting waar ik heen wil. Wie weet wat ik over 8 jaar voor mooie avonturen vertel waar dat eerste stapje te allemaal heeft gebracht. Doe ook mee. Laten we deze periode van corona een mooie ode maken. Aan onszelf. Aan ons leven en wat het echt mooi en waardevol maakt. Aan mensen. Aan onze wereld. En aan veranderkracht.

In het kader van starten in ‘the messy middle’ , frisse start en beginnen bij het begin: haal ik mijn golden oldie 30 dagen van stal…..

Op 22 September a.s. start ik de online 30 dagen Frisse Start. Doe ook mee! 🙂